Πέμπτη, 23 Φεβρουαρίου 2017

Πλησιάζουν οι μέρες…


«Σήμερα θέλω να σε ’χω στο πλάι μου! Στο σπίτι θα βρίσκονται αντίπαλοι του αγώνα μας, σκληρά καρύδια, και θα χρειαστώ συμπαράσταση, καθώς θα τα σπάω με τον καρυοθραύστη!»
είχε παρακαλέσει εκείνο το πρωινό την αγαπημένη της φίλη η Καλλιόπη.
«Θα έρθω, Καλλιοπάκι», δέχτηκε την πρότασή της η Μυρτώ αδυνατώντας φυσικά να της αρνηθεί το οτιδήποτε.

Εντέλει, αποδείχτηκε πως η Καλλιόπη είχε απόλυτο δίκιο να καλέσει τη φίλη της για συμπαράσταση εκείνο το απόγευμα, καθώς οι πρώτες λεκτικές επιθέσεις από την πλευρά κάποιων αντρών, συναδέλφων του συζύγου της, έπεσαν νωρίς στο πεδίο της μάχης.
«Πολύ φοβάμαι πως ξεσηκώνετε τις γυναίκες σε επικίνδυνο βαθμό, αγαπητή μου. Θα έλεγα πως η στάση σας μπορεί να θεωρηθεί από επικίνδυνη ως αναρχική!» της πέταξε κατάμουτρα ένας από την παρέα των αντρών.
«Με εκπλήσσει το σχόλιό σας. Θα περίμενα από τους μεγαλύτερους σε ηλικία να πουν κάτι τέτοιο, αλλά από έναν νεαρό μορφωμένο άντρα σαν κι εσάς δεν ξέρω τι να πω!» ήρθε η απάντηση της Καλλιόπης χωρίς δεύτερη σκέψη. «Αν νομίζετε πως είναι επικίνδυνη η ισότητα των ανθρώπων, τότε πολύ φοβάμαι πως εσείς αποτελείτε κίνδυνο για την κοινωνία μας, αγαπητέ μου!»
Ο νεαρός άντρας ένιωσε τα μάγουλά του να κοκκινίζουν. «Πώς μπορείτε να ζητάτε πράγματα τόσο ανήκουστα, κυρία Γεωργίου;» απαίτησε να μάθει. «Ψήφος στις γυναίκες; Είναι ποτέ δυνατόν; Να αποφασίζουν οι πετεινόμυαλες για το μέλλον της χώρας;» εξαπέλυσε την αντεπίθεσή του.
Η Καλλιόπη αισθάνθηκε το αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι της, όμως ένιωσε ένα χέρι να την κρατάει από δίπλα της.
http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1003886/agwnes-kyriwn

Πέμπτη, 16 Φεβρουαρίου 2017

Μια μικρή γεύση από τις Κυρίες μας...

http://www.psichogios.gr/site/Books/show/1003886/agwnes-kyriwn

Ανέβηκαν στον επάνω όροφο κι από το παράθυρο που είχε θέα στην Καπνικαρέα είδαν τους μικρούς με τις εφημερίδες στα χέρια να ξεχύνονται κατά μήκος της μικρής πλατείας, να χώνονται στους παράδρομους και στα στενά, να τρέχουν για τα κεντρικά καταστήματα διαλαλώντας την κυκλοφορία της νέας γυναικείας εφημερίδας που θα τάραζε τα νερά της πρωτεύουσας.
Με τις καρδιές τους να χτυπούν έντονα και τα χέρια τους πιασμένα οι δύο φίλες περίμεναν τις πρώτες αντιδράσεις του κόσμου, ο οποίος είχε αρχίσει δειλά να εμφανίζεται στους δρόμους, άλλος για να πάει στη δουλειά του, άλλος για να κάνει τα πρωινά του ψώνια κι άλλος απλώς για να πάρει τον αέρα του.
«Δεν αγοράζουν, Μυρτώ… Δε φαίνεται να δίνουν σημασία…» τραύλισε από την αγωνία η Καλλιόπη.
«Περίμενε, περίμενε και θα δεις», προσπάθησε να την ηρεμήσει η Μυρτώ, που είχε καταφέρει να παραμείνει πιο ψύχραιμη.
«Εκεί, εκεί στη γωνία, για δες!» έκανε ενθουσιασμένη βλέποντας έναν από τους μικρούς να δίνει την πρώτη τους εφημερίδα.
«Είναι άντρας…» μουρμούρισε η Καλλιόπη.
«Φυσικά και είναι άντρας! Τι νόμιζες, πως αυτοί δε θα ήταν περίεργοι να δούνε τι γράφουν και τι σκέφτονται οι γυναίκες;»


Μια μικρή γεύση από το νέο μας βιβλίο Αγώνες Κυριών!!!

https://www.youtube.com/watch?v=oY469mey2r0&spfreload=5